Günlük tutmak iyidir.
Günlük insanların kendileri için yapabilecekleri en iyi şey olabilir. Düşünsenize bir gün sabah uyandığınızda hiçbir şey hatırlamadığınızı. Kimsiniz, ne iş yaparsınız, neler yaptınız bilmiyorsunuz. Düşünüyorum da, hayatımın en büyük hatası, bu güne dek günlük tutmamış olmam. Diğer hatalarım ile ilgili de yazacağım ileride.
Geçtiğimiz aylarda, evinden yürüyerek hastaneye giden komşumuz, hastanede komaya girdi. Uyandığında ise hiçbir şey hatırlamıyordu. Çocuklarını, eşini, kendi ismini bile hatırlamıyordu. İşte o an anladım geçmişin önemini.
Herkes zaman zaman bir an önce geçsin şu vakit, keşke başkası olsaydım gibi şeyler der. Ben de dedim. Bir de onlar için pişman oldum. Kimse bir başkası olamaz. Hayatın bir saniyesini bile atlayamayız. O saniyede uyuyor olmak bile bizi, biz yapıyormuş.
Bu duruma bir son verip, en kısa zamanda günlük, hiç olmadı iki ya da üç günde bir yazacağım bir hatıra defteri tutmaya başlayacağım. Yine bu durumun başlıca sebebi olarak bilgisayarımı gördüğüm için birçok mektup adresimi, sosyal medya hesabımı kapattım. Bu sayfada, özellikle de son iki ay içerisinde, birçok düzenleme yaptım. Daha seyrek yazmaya karar verdim.
Tüm bunların dışında, bir de roman yazacağım. Hayat kısa, istediklerimi yapmam gerek. Birilerinin okuyup okumayacağını umursamıyorum. Sadece yazacağım. Belki de bir gün basılır yazdıklarım.
